Το όνερον
Απόψ’ είδα έναν όνερον
μανίτσα μ’ εχπαράγα
σον ουρανόν επέτανα
σα λίβια εταράγα
Είδα πως έρθαν εμπροστά μ’
τεσσάρ’ νομάτ’ άγγελοι
είνας εκράτνεν το ψυόπο μ’
και άλλος το μακέλλι
Άλλος ένοιξεν το ταφί μ’
καν’ δύο τρία πήχεις
κι άλλος είπε με “έμπα κα,
ατό έτον η τύχη σ΄ “
Όντες εγνεύσα ετέρεσα,
κανείς πουδέν πα ‘κι έτον,
είπα ” Δόξα σοι ο θεός
ατό πα, ψέμαν έτον”
