Τιζ
Κρούει οπίς τ’ αρνόπο μου
άμον ντο παρακαλώ
‘κι επορώ να φέρ’ ατέν
ση στράταν ντο θέλω εγώ
Εθαρρώ επάτεσα
τη μαϊσίτσας το τραπέζ’
ξάι το χάλι μ’ ‘κι τερεί
και εμέναν περιπαίζ’
Έκοψα τ’ ομμούτια μου
θα χάμαι ας σην νηγήν
όσον κι αν εράεψα
‘κι εύρα τ’ εσόν το μιγκίν
Νέ θεόν απάν ισ’ έ’εις
νέ Χριστόν, νέ άγιον
εθαρρώ θα παραδίεις
το ψυόπο σ’ σο διάβολον
