Πάρθεν η Ρωμανία
Ν΄ αϊλί εμάς και βάι εμάς
οι Τούρκ΄ την Πόλ΄ επαίραν
επαίραν το βασιλοσκάμ΄
κι ελάεν η Αφεντία.
Μοιρολογούν τα εκκλησιάς
κλαίγνε τα μοναστήρα
κι ο Αι-Γιάννες ο Χρυσόστομον
κλαίει και δερνοκοπάται
Μη κλαις, μη κλαις, Αγιάννε μου
και μη δερνοκοπάσαι
η Ρωμανία ΄πέρασεν
η Ρωμανία ΄πάρθεν
Η Ρωμανία κι αν ΄πέρασεν
ανθεί και φέρει κι άλλο.
