Παρχάρ’
Χάιτε ας πάμε σο παρχάρ’
με τ’ εμέν ρο παλληκάρ’
τ’ αλογόπο μ’ γολγονίζ’
η κεμεντζέ μ’ κωδωνίζ’.
Εγώ είμαι λυριτζής
ποδεδίζω την κουτσή σ’
έλα δώσατεν εμέν
θεία μ’ λελεύω την ψυ σ’.
Εγώ είμαι σεβνταλής
κουίζω σε και κι λαλείς
εντώκα απάν σ’ ωμί σ’
ωράσον πας εγκαλείς.
Βέχω, βέχω, ξεροβέχω
σην σεβντάν απ’ οπίσ’ τρέχω
η αρρώστεια σ’ θα τρώει με
εγώ θαρρώ τηδέν κι έχω.
Έλα ποδεδίζω σε,
πουλί μ’, τρώω το Θεό σ’
έλα τηδέν κι επέμνεν
την εγάπη σ’ γιαβρί μ’ δος.
