Μπουρνοβαλιός μανές
Σε βλέπουν τα ματάκια μου,
Και μου περνά, και μου περνά ο πόνος
Αδύνατο ΄ναι μάτια μου,
Να ζήσω πλε, να ζήσω πλέον μόνος
Πνοή δεν έχω για να ζω
και στήθος για ν΄αντέξω
Μη με παιδεύεις άδικα
Με δίχως να σου φταίξω
Μα γιατί δεν μας το λες
Παρά κάθεσαι και κλαις
