Πατρίδα
Πάντα θυμούμαι και πονώ
Τι Πάτριδας τον τόπον
Ο νουσ’ ειμ’ επέμνεν εκεί
Κι αδά έν το κορμόπομ (δις)
Πατρίδα μ’ ξαν’ πατρίδαμ’
Άλλο εσέν ξάει κι είδα
Ας επάτνα...
Πάρθεν η Ρωμανία
Ν΄ αϊλί εμάς και βάι εμάς
οι Τούρκ΄ την Πόλ΄ επαίραν
επαίραν το βασιλοσκάμ΄
κι ελάεν η Αφεντία.
Μοιρολογούν τα εκκλησιάς
κλαίγνε τα μοναστήρα
κι ο Αι-Γιάννες ο...
Ο πρόσφυγας ο κύρη μ
Τα δάχτυλα μ’ κι ακούγνε με
έπαρ’ υιέ μ’ τη λύραν
ποίσον πονετικόν καϊτέν
τη προσφυγιάς τη μοίραν.
Ποίσον τα τοξαρέας σης
σην κάρδια μ’...
Όλα σκωτούμες για τεσέν
Όλα σκωτούμες για τεσέν,
σα χώματα να κείμες.
Εσύ, πατρίδα μου, θα ζεις,
εμείς πα να μην είμες.
Ζει ο Πόντον, ζει ο Πόντον,
κι αν...
Ο παρχάρτ'ς
Ο παρχάρτ'ς εγκαλιάστεν με
είπε με ντο χαπέρ(ε)α
κι εγώ εκλώστα κι είπα ατόν
θα φεύω σ' άλλα μέρ(ε)α.
Ατότε έρθεν εμαύρηνεν
τα σέρα τ' εγαγκρώθαν
τ' ορμία και...
