Ανεφορίτ`σσα Κιζέλα (Γαλίανα Ματσούκας)
Κόρη¹, κατήβα σο μαντρίν,
ελύεν η Κιζέλα
Ο πρόσωπο σ’ εφώταξεν¹
άμον ντο παίρ’ ημέρα
Κόρη, κατήβα² σο μαντρίν
και ντως κα’ τα πασσάλι͜α
Ο άντρας ι-σ’ μικρίκος² έν’
κρούγ’ν’ ατον τα μουσκάρι͜α
Κόρη, τα ζα ντ’ ερίαζες
τ’ έναν ακούει Στεφάνα
Μίαν κι άλλο ας εφίλ’να σε
κι ύστερα ας επεθάν’να
Κόρη, τα ζα ντ’ ερίαζες
το έναν εκυλίεν
Τα τσάμι͜ας ι-σ’ πεντάπλεχτα,
τ’ έναν επετυλίεν³
