Η μηλιά (Καρπαθιώτικο)

Μηλιά μου μές τον εγκρεμό_ αϊντες καλέ
Τα μήλα φορτωμένη
Αχ τα μήλα σου λυμπάτε η Παναγια
Τα μήλα σου λιμπίζομαι Αϊντες καλέ
Μα το γκρεμο φοβούμαι

Κι αν τον φοβάσαι, μα την παναγιά
Κι αν τον φοβάσαι τον γκρεμό, Αϊντες καλέ
Έλα το μονοπάτι

Το μονοπάτι μα την Παναγιά
Το μονοπάτι μ ηβγαλε Αϊντες καλέ
σε ένα ερημοκλήσι

Απου δε βρίσκεται μα την Παναγιά
Απου δε βρίσκεται ο παπας Αϊντες καλέ
για να το λειτυργήσει

Κι ένα κλήμα μα τη Παναγιά
Κι ένα κλήμα παράκλιμα Αϊντες καλέ
ξεχωριστό από τα άλλα

Δεν το ‘δα και το μα τη Παναγιά
Δεν το ‘δα και το πάτησα Αϊντες καλέ
απάνω στο κεφάλι

Ποιος είναι απου με μα την παναγιά
Ποιος είναι απού με πατησε Αϊντες καλέ
Απάνω στο κεφαλι

Απού μουνα μα τη Παναγιά
Απού μουνα να αρχοντόπουλο Αϊντες καλέ
Μεγάλου ρήγα εγγόνι