Εκειά που σμίγουν οι καιροί

Μα εκειά που σμίγουν οι καιροί
κι εκειά που συναντούνται
τρέμει ο ουρανός και σειέται η γη
σειέται ο απάνω κόσμος.

Τρέμουν του Άδη τα σκαλιά
του Άδη τα κερκέλια,
τον Διγενή τρομάζουνε.