Εσύ είσαι μάνα μ’ ντο λαρώντς

Εσύ είσαι μάνα μ’ ντο λαρώντς
τη ψύσι’μ’ τα γεράδες
και ατά ντο κι λαρούντανε
ούτε με τα παράδες.

Και τεμόν το ντέρτ’ εν’ και τεσόν
όντες βογγώ πονίζ’ με
και αν ψαλαφώ σε και την ψυ σ’
εκείνον πα θα δίς με.

Σιμά σο αχ σιμά σο βαχ
τ’ όνεμα σ’ πάντα θέκω
όντες θα ρούζω σο κρεβάτ’
εσέν σιμά μ’ θα ελέπω.