Μάρκος Μπότσαρης
Ένα πουλί `ταν μακρυνό
-καημένε Μάρκο Μπότσαρη-
βρε κι ένα πουλί βουνίσιο
-Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη-.
Τον σκότωσαν τον Μάρκο μας
-καημένε Μάρκο Μπότσαρη-
μέσ` στην άκρη στο ποτάμι
-Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη-.
Πάει η μάνα και τον κλαίει
-καημένε Μάρκο Μπότσαρη-
και τον μυριολογάει
-Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη-.
Μάρκο που άφκες το σπαθί
-καημένε Μάρκο Μπότσαρη-
που αφήκες το τουφέκι
-Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη-.
Το πήραν οι συντρόφοι μου
-καημένε Μάρκο Μπότσαρη-
Το πήραν τα παιδιά μου
-Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη-.
Και με τους Τούρκους πόλεμαν
-καημένε Μάρκο Μπότσαρη-
και τους κοτσαμπασήδες
-Μάρκο Μπότσαρη Σουλιώτη-.
