Της Λενιώς του Μπότσαρη
Όλες οι καπετάνισσες των καπεταναραίων,
όλες πάησαν προσκύνησαν,
όλες πάησαν παιδιά μ’ προσκύνησαν.
Όλες πάησαν προσκύνησαν, ωρε στ Αλή πασά την πόρτα,
κι αυτή η Λένη του Μπότσαρη,
κι αυτή η Λένη παιδιά μ’ του Μπότσαρη.
Ωρε κι αυτή η Λένη του Μπότσαρη, δεν πάει να προσκυνήσει,
δεν προσκυνώ Αλή πασά.
δεν προσκυνώ παιδιά μ’ Αλή πασά.
Ωρε Λένη μ’ γιατί δεν προσκυνάς, γιατί δεν καμαρώνεις;
δεν είμαι νύφη να προσκυνώ,
δεν είμαι νύφη παιδιά μ’ να προσκυνώ.
Εγώ ειμ’ η Λεν’ του Μπότσαρη, η αδερφή του Μάρκου,
σέρνω τουφέκι ντιμισκί, πιστόλες ασημένιες,
σέρνω τα βόλια στην ποδιά και το σπαθί στο στόμα.
