ΑρχικήΘράκηΒαρύτερ' απ' τα σίδερα

Βαρύτερ’ απ’ τα σίδερα

Βαρύτερ’ απ’ τα σίδερα

Βαρύτερ’ απ’ τα σίδερα καλέ,
είναι τα μάυρα ρούχα
γιατί τα φόρεσα κι εγώ,
για μιαν αγάπη που ‘χα.

Τσαχπίνη με φωνάζουνε καλέ,
μα που είν’ η τσαχπινιά μου,
γιατί αγαπώ μελαχροινό
κι έβγαλαν τ’ ονομά μου.

Τα μαύρα κι αν τα φόρεσες καλέ,
δεν τα φορείς για λύπη,
μον’ τα φορείς για εμμορφιά
και για ζαρειφλίκι.

Τα μαύρα μάτια την αυγή καλέ,
δεν πρέπει να κοιμούνται,
μον’ πρέπει ν’αγκαλιάζονται
και να γλυκοφιλιούνται.

Το μόνο μου παράπονο καλέ,
είναι πως δε σε βλέπω,
και μόνος μου το απορώ
το νου μου πως τον έχω.

Ήλιε μου οι αχτίδες σου,
σβήνουν και πάλι ανάβουν
και τα δικά μου βάσανα
καθημερ’νως δεν παύουν.



ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Ποιητάρης

Ποιητάρης Που δύσην ως ανατολήν κι από Βοράν ως Νότον κι από τα πέρατα...

Τον Δημητρό τον βάρεσαν

Τον Δημητρό τον βάρεσαν Του Δημητρό τουν βάρεσαν ανάμεσα στα στήθια γέμ'σι του στόμα...

Εψές λιανοψιχάλιζε

Εψές λιανοψιχάλιζε Εψές λιανοψιχάλιζε κι εγώ παρατραγούδουν Την παίρνει αγέρας τη λαλιά, σ’ δρακοσπηλιά την...

Λεν, ήρθι , Μάης

Λεν, ήρθι , Μάης Λεν, ήρθι , Μάης κι Άνοιξη, λεν, ανθίζουν τα τριαντάφυλλα, ανθίζουν...

Εσύ είσαι μάνα μ’ ντο λαρώντς

Εσύ είσαι μάνα μ' ντο λαρώντς Εσύ είσαι μάνα μ' ντο λαρώντς τη ψύσι'μ'...