ΑρχικήΉπειροςΤης Άρτας το γιοφύρι

Της Άρτας το γιοφύρι

Της Άρτας το γιοφύρι

Σαράντα μαστορόπουλα
κι εξήντα δυό μαστόροι,
γιοφύριν εστεριώνανε
στης Άρτας το ποτάμι.
Ολημερίς δουλεύανε
το βράδυ εγκρεμιζόταν
φερμάνι από το βασιλιά
να κόψουν τους μαστόρους
κλαίνε τα μαστορόπουλα
κλαίνε για τους μαστόρους
πουλάκι πήγε κι έκατσε,
δεξιά από το γεφύρι
δεν ελαλούσε σαν πουλί
σαν όλα τα πουλάκια
μόνο λαλούσε κι έλεγε ανθρώπινη κουβέντα.
“Αν δε στεριώσετ’ άνθρωπο
γιοφύρι δε στεριώνει
και μη στεριώσετ’ ορφανό
μη ξένο, μη διαβάτη,
μόνο του πρωτομάστορα, την όμορφη γυναίκα.”
Τ’ ακούει ο πρωτομάστορας
ραγίζετ’ η καρδιά του…
με το πουλί παρήγγειλε
με το πουλί τ’ αηδόνι
“Αργά ντυθεί, αργά αλλαχτεί
αργά να πάει το γιόμα
αργά να πάει και να σταθεί
στης Άρτας το ποτάμι.”
Και το πουλί παράκουσε
κι αλλιώς επήγε κι είπε
“Γοργά ντυθείς, γοργά αλλαχτείς,
γοργά να πας το γιόμα
γοργά να πας και να σταθείς
στης Άρτας το ποτάμι.”
Να τηνε που ξεφάνηκε
από την άσπρη στράτα
“Ώρα καλή σας μάστορες…”.



ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Γετίμ Ογλής

Γετίμ Ογλής Ν' αηλί εσέν Γετίμ Ογλή επέθανεν ο κύρ' ισ' με τη κυρού...

Πέντε ψαράδες

Πέντε ψαράδες Πέντε ψαράδες ήτανε μέσα σ' ένα καϊκι γιαλό-γιαλό πηγαίνανε για τη Θεσσαλονίκη. Ψαρεύαν σε βαθιά...

Μες στα βλάχικα κονάκια

Μες στα βλάχικα κονάκια Μες στα "Βλάχικα Κονάκια" δεν βελάζουνε τ' αρνάκια, κάθονται σαν μαραμένα μόνα...

Καρδία μ’ να έσ’νε σίδερον

Καρδία μ' να έσ'νε σίδερον Καρδία μ' να έσ'νε σίδερον γεράν να μη...

Δώδεκα ευζωνάκια

Δώδεκα ευζωνάκια Δώδεκα ευζωνάκια τ' αποφασίσανε στον πόλεμο να πάνε Παναγιά μου να πολεμήσουνε Στο δρόμο...