ΑρχικήΠόντοςΘεέ μ' ασήν ανατολήν

Θεέ μ’ ασήν ανατολήν

Θεέ μ’ ασήν ανατολήν

Μέρ’ εν μάνα μ’ ο αδελφό μ’;
Μέρ’ εν μέρ’ κοιμάται;
Γιαμ κι ζει και γιαμ κι ελεπ’;
Και γιαμ κι αφουκράται;
Μέρ’ εν μάνα μ’ ο αδελφό μ’;
Θα πεθάνω ασόν καημόν.

Θεέ μ’ ασήν ανατολήν
Άγγελος άμον πουλίν
Πως θα φέρ’ μαύρο χαπέρ’
Το υστέρ’ και τ’ απυστέρ’.

Μέρ’ εν μάνα μ’ η πατσί μ’;
Μέρ’ εν μέρ επήεν;
Η καρδία μ’ κι κρατεί
Και η ψυ μ’ ελύεν
Μέρ’ εν μάνα μ’ η πατσί μ’;
Έφαγα τεμόν την ψυν.

Θεέ μ’ ασήν ανατολήν
Άγγελος άμον πουλίν
Πως θα φέρ’ μαύρο χαπέρ’
Το υστέρ’ και τ’ απυστέρ’.

Που ‘ναι οι ανθρώπ’ τεμόν;
Που ‘κες να αραεύω;
Πώς να ζω με τον καημόν;
Πώς να ταγιανεύω;
Που ‘ναι οι ανθρώπ’ τεμόν;
Έπαθα τρανόν κακόν.

Θεέ μ’ ασήν ανατολήν
Άγγελος άμον πουλίν
Πως θα φέρ’ μαύρο χαπέρ’
Το υστέρ’ και τ’ απυστέρ’.



ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Πουλάκι ξένο

Πουλάκι ξένο Πουλάκι ξένο ξενιτεμένο πουλί χαμένο που να σταθώ Που ν' ακουμπήσω να ξενυχτήσω να...

Τον άνθρωπο το μερακλή

Τον άνθρωπο το μερακλή Άιντε τον άνθρωπο γιε μου το με- το μερακλή αχ...

Ξύπνησε πετροπέρδικα

Ξύπνησε πετροπέρδικα Ξύπνησε πετροπέρδικα τίναξε τα φτερά σου Τρεις ελιές και μια βαμμένη την καρδιά μου...

Χρήστος Καραμπιλιός

Χρήστος Καραμπιλιός Ποιος είδε ήλιο από βραδύς, Χρηστο μ’Καραμπιλιό αιντε και άστρο το μεσημέρι...

Βλαχοθανάσης

Βλαχοθανάσης Βγήκα ψηλά στο Ζα-στο Ζάλογγο, Θανάση βλαχοθανάση. Κι από ψηλά αγνά-αγνάντεψα, Θανάση βλαχοθαναση. Βλέπω καράβια να...