Στέλλα μωρ’ Στέλλα

Στέλλα μωρ’ Στέλλα κακιά κοπέλα
δεν το ‘πραξες καλά, παράτησες
τον άντρα σ’ μωρ’ Στέλλα πέρα στα Δολιανά.

Καρότσα στολισμένη μωρ’ Στέλλα
με τέσσερα άλογα ήρθαν για να σε πάρουν
μωρ’ Στέλλα μες στα χαράματα.

Δεν φταίω εγώ μάνα, μάνα μωρ’ μάνα,
η άπιστη καρδιά π’ αγάπησε
με μπέσα μέσα στα Δολιανά.

Πάησαν οι πάπιες πάησαν οι χήνες
πάησαν κι οι κλωσαριές
κι η Στέλλα η χαδιάρα είναι στις ρεματιές.