Εψές λιανοψιχάλιζε

Εψές λιανοψιχάλιζε

Εψές λιανοψιχάλιζε κι εγώ παρατραγούδουν
Την παίρνει αγέρας τη λαλιά,
σ’ δρακοσπηλιά την πάγει
Τα ξύπνησε τα εννιά χωριά τα δώδεκα καστέλια
Ξύπνησε και το δράκοντα όπου γλυκά κοιμούντο
«Ποιος είν’ αυτός , ποιος είναι κειός
Που τραγουδεί τη νύχτα
Και δεν φοβάται δράκοντα
Και δεν τρομάζει λιόντα;
Για ψεύτης εν’ για κλέφτης εν’,
Για είναι πολλά μαργιόλος
Για μαύρα μάτια φίλησε και πάει καμαρωμένος;»



ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Ο ήλιος επαντρεύεται

Ο ήλιος επαντρεύεται Ο ήλιος επαντρεύεται και παίρνει το φεγγάρι κι όλα τ’ αστέρια κάλεσε συμπέθεροι...

Μελαχρινό μου πρόσωπο

Μελαχρινό μου πρόσωπο Μελαχρινό μου πρόσωπο, ματάκια μενεξέδες για σένα γλυκοτραγουδούν τα αηδόνια στους...

Ερωτόκριτος (Ρίζες)

Ερωτόκριτος (Ρίζες) Τσι περαζόμενους καιρούς που οι Έλληνες ορίζα κι οπού δεν είχ' η...

Της Ελένης

Της Ελένης Μάθετε τα νέα στης Κρήτης τα χωριά που ‘βαλεν η Ελένη ρούχα...

Του ναύτη η μάνα

Του ναύτη η μάνα Του ναύτη η δόλια η μάνα ζύμωνε λέει, τον γιο...