Πόντος
Σουμέλα λεν την Παναγιά
Σουμέλα λεν την Παναγιά
Σουμέλα λεν' την Παναγιά
Σουμέλα λεν' και σέναν
Θα προσκυνώ την παναγιά
Κι έρχουμαι με τ'εσέναν.
Εγώ μικρός προσκυνητής
Πήγα σην Παναΐαν
Και σα τρία τα χρόνια...
Πόντος
Σο χάραμα τ’ ανατολής
Σο χάραμα τ' ανατολής
Σο χάραμα τ' ανατολής
τ' αρνόπο μ' εγεννέθεν
και με τα χάρ(ε)ας τη Θεού
ατό πα εχαρέθεν.
Παγώνα, λέγω τ' ώνεμα σ'
αρνί μ' τεσόν κουίζω
όλιον...
Πόντος
Σο Παρακάθ και Μουχαπέτ
Σο Παρακάθ και Μουχαπέτ
Σο παρακαθ και μουχαπετ καθα βραδον παρεας
η λυρα παιζ και φαγοποτ με κρομιδ και ελεας
Παρακαθια μουχαπετια και ενα τσιζιν σα τερτια
παρακαθια...
Πόντος
Σο καλύβι σ’ ολόερα
Σο καλύβι σ’ ολόερα
Σο καλύβι σ' ολόερα
συρίζω τραγωδώ σε
άμον ανοιξιζνόν πουλίν
πάντα θα κελαηδώ σε
(Ρεφραίν)
Ο καημένον ο σπουργίτης
πάντα λάσκεται αλήτης.
Πόσα φοράς εμόνασες
εμέν πουλί μ' σ'...
Πόντος
Σην αύλιας στράταν ένοιξα
Σην αύλιας στράταν ένοιξα
Επαίραν’ το μικρόν τ’ αρνί μ’
και πάνε στεφανούνταν’
σα σκάλας τη εκκλησίας
ατοί να παλαλούνταν.
Έπαιζα και τραγώδνα εγώ
ψύκα μ’ ση γειτονία σ’
εφουκρούζνε και...
Πόντος
Σεράντα μήλα κόκκινα
Σεράντα μήλα κόκκινα
Σεράντα μήλα κόκκινα πούλι μ'
Σεράντα μήλα κόκκινα γιάβρι μ'
Σ' έναν μαντίλ' δεμένα.
Σ' έναν μαντίλ' δεμένα.
Σεράντα σεβντάς κι αν εφτάς πούλι μ'
Σεράντα σεβντάς...
Πόντος
Μαυρά είν’ τα μαλλία σ’
Μαυρά είν' τα μαλλία σ'
Τα τσ̌απράζι͜α τ’ ομματόπα σ’
και -ν- ατά τα τσ̌αλιμόπα σ’
Τα χαρίσματα ούλι͜α
έ͜εις ατα, πουλί μ’, εσύ
Παλαλώντς τα παιδία
ρούζ’νε απέσ’ ση...
Πόντος
Θάλασσα μαύρη Θάλασσα
Θάλασσα μαύρη Θάλασσα
Θάλασσα Μαύρη Θάλασσα
έναν παπόρ για στείλον
επαίρνεν και φέρνε μεν σουμάς
κ'εν ελεπάσε ολίγον
Ας έτον και ας έλεπα
τον τόπο ντ'εγεννέθα,
μερ έμνε, μερ ετράνινα
κ'ατώρα, μερ...
Πόντος
Τερέστεν τ’ ομματόπα μου
Τερέστεν τ' ομματόπα μου
Τερέστεν τ’ ομματόπα μου
ντο έσταξαν τον τόπον
Εκεί χορτάρ’ ’κ’ εφύτρωσεν,
εξέβεν τσ̌ιτσ̌ακόπον
’Κατήβασες με στο τεμέλ’,
τ’ οσπίτι μ’ επεδράντσες
Το βίο μ’ όλον έφαες,
εμέναν...
Πόντος
Ανεφορίτ`σσα Κιζέλα (Γαλίανα Ματσούκας)
Ανεφορίτ`σσα Κιζέλα (Γαλίανα Ματσούκας)
Κόρη¹, κατήβα σο μαντρίν,
ελύεν η Κιζέλα
Ο πρόσωπο σ’ εφώταξεν¹
άμον ντο παίρ’ ημέρα
Κόρη, κατήβα² σο μαντρίν
και ντως κα’ τα πασσάλι͜α
Ο άντρας ι-σ’...
