Τρανταφυλλένη
Αν αρρωστήσω μάνα μου, θέλω να σου μηνύσω,
να ‘ρτεις Τραντάφυλλένη μου να σε ποσαιρετήσω.
Μεν φοηθείς τον τζύρην σου, μήτε τον αδερφό σου, έλα Τραντάφυλλένη μου στον αγαπητικό σου.
Μεν φοηθείς τη μάνα σου, μήτε κανέναν άλλον,
μόνον Τραντάφυλλένη μου πρόφτασε δίχως άλλον.
Άνταν να μπεις της πόρτας μου μεν κρύψεις τον καμόν σου,
αρώτα τζαι τη μάνα μου τζαι πε της που εν ο γιος σου
Άνταν σε δει η μάνα μου που λόγια ‘ννα σε πάρει
τζ΄αν είσαι αγάπη σπλαχνιτζή στον νουν σου μεν τα βάλεις.
Έμπα ζαβρά στην κάμαρην τζ΄έλα δεξιά στο στρώμαν,
σσύψε Τραντάφυλλένη μου τζαι φίλα με στο στόμαν.
Με τα γρουσά σσερούθκια σου βάστα την τζεφαλήν μου,
στάθου στο προχχεφάλι μου ώσπου να φκει η ψυχή μου.
Άνταν να δεις τζαι βάλουν με στης εκκλησσιάς την πόρταν,
βάλε ζτ΄εσούνι μια φωνή να μαραθθούν τα χόρτα.
Άνταν να δεις τζαι βάλουν με στης εκκλησσιάς την μέσην,
βάλε ζτ΄εσούνι μια φωνήν, η εκκλησσιά να ππέσει.
Άνταν να δεις τζαι ποσπαστούν τζαι πάσιν να με θάψουν,
τες πέτρες τες ασύντυσσιες, κάμε τες να με κλάψουν.
Άνταν να περάσουσιν απού τη γειτονιά σου,
έφκα κρυφά της μάνας σου τζαι τράβα τα μαλλιά σου.
Άνταν να δεις τζαι τζαι πκιάσουσιν την τσάππαν τζαι το φκυάριν,
ρίξε Τραντάφυλλένη μου τζ΄εσού χαμέ ψυχάριν.
Άνταν να δεις να γείρουσιν το λάδιν λλίον λλίον,
ξέρε Τραντάφυλλένη μου, πκιον΄εν μπορώ να φύω.
Άνταν να πας στην εκκλησσιάν για ν΄άψεις τα τζερκά σου,
βκάρ΄με Τραντάφυλλένη μου, εμέν που την καρκιάν σου.
Τζ΄αντάν να σου τα φέρουσιν τα κόλλυφά μου φα΄τα
τζαι πε .
