Ο Διγενής Ακρίτας
Έμπα μέρα έβκα μέρα,
ήρτεν μια καλή γιορτή
το μωρόν εβκήκεν έξω,
για να δκιατζιηνευτεί.
Τους Σαρατζιηνούς εμ΄ πούβρεν,
να σηκώννουσιν διτζιήμια.
Άλλος σηκώννει πιθαμήν,
άλλος σηκώννει πήχυν,
τέλια τους ο καλλίττερος,
στα στήθη του αδρώπου.
Ετάνυσεν τζι΄ο Διγενής,
με το μικρόν δακτύλιν
τζιε πίσω του την έσυρεν,
τζι΄ επήεν έναν μίλιν.
