Το καραβάκι μ’, Σανταλένια μ’ χάιντε

Το καραβάκι μ’, Σανταλένια μ’ χάιντε

Το καραβάκι πού ‘ρχεται ‘πο μέσα ‘πο την Πόλη

-το καραβάκι μ’, Σανταλένια μ’ χάιντε,

κλαίει καρδιά μ’ και δε μερώνει,

Μέσα είναι κι’ ο αφέντης μου,

Σανταλένια μ’ χάιντε,

μέσα είναι κι’ ο αφέντης μου, μέσα είναι κι’ ο καλός μου,

τα ματάκια και το φως μου.

Το χω νερό για να λουστή, πουκάμισο ν’ αλλάξη,

στο λιμάνι σαν θ’ αράξη.