Της Ελένης
Μάθετε τα νέα στης Κρήτης τα χωριά
που ‘βαλεν η Ελένη ρούχα ευρωπαϊκά.
Με τον ‘γαπητικόν της πάει στον καφενέ
τον καφετζήν διατάσσει: “Καφέ και ναργελέ”.
Δυο φίλοι τ’ αδερφού της την εγνωρίσανε
πηγαίνουν στον Βαγγέλη, την ‘μολογήσανε.
Τι κάθεσαι Βαγγέλη και ‘εν πας στον καφενέ
να δεις την αδερφή σου που πίνει ναργελέ;
Σηκώνετ’ ο Βαγγέλης και πάει στον καφενέ,
βλέπει την αδερφήν του να πίνει ναργελέ.
Κρίμας σε σε Ελένη, κρίμας στο μπόι σου
κι εντρόπιασες κι εμένα κι όλον το σόι σου.
Μιαν κουμπουριάν της παίζει στη δεξιά πλευρά
και σκίσαν τα συκώτια κι όλα τα σωτικά.
“Τι σου ‘καμα Βαγγέλη και με σκοτώσετε
στου καφενέ την πόρτα και με ξαπλώσετε;
Κάτω στην κρύα βρύση θέλω το μνήμα μου
κι οι φίλοι τ’ αερφού μου να ‘χουν το κρίμα μου”.
Όταν την επερνούσαν από τον καφενέ
εσπούσαν τα ποτήρια και χύνανε καφέ.
Όταν την επερνούσαν από τα μαγαζιά
Τούρκοι, Ρωμιοί εκλάφταν τα μαύρα της μαλλιά.
Όταν την κατεβάσαν στην Άγια Φωτεινή
έριξεν η μαμά της μίαν ψιλή φωνή.
~ Παραλλαγή – Κρητικό ~
Τσ΄ Ελένης
Μία κόρη Ελένη πάει στον καφενέ,
τον καφετζή διατάσσει «καφέ και ναργιλέ».
Δυο φίλοι τ’ αδερφού τζη την εγνωρίσανε
και πάνε στον Βαγγέλη, τη μολοήσανε.
-Τι κάθεσαι Βαγγέλη, δεν πας στον καφενέ,
να δεις την αδερφή σου που πίνει ναργιλέ;
Σηκώνετ’ ο Βάγγελης, πιαίνει στον καφενέ,
θωρρεί και την αμπλά ντου που πίνει ναργιλέ.
-Τι κάθεσαι Ελένη και κάμεις μόνη σου
κι εντρόπιασες κι εμένα κι ούλου το σόϊ σου;
Μια μαχαιρέ τση παίζει εις την δεξά μεριά
και τρώει τζη τα πνευμόνια κι ούλα τα σωθικά.
Κι όντε την εσηκώναν απού τον καφενέ
εσπάσαν τα φλυτζάνια που πίναν τον καφέ.
Κι όντε την επερνούσαν απού τση μάνας τση
μικιοί-μεγάλοι εκλαίγαν την ομορφάδα τζη.
Κι όντε την επερνούσαν που το Μακρέ Στενό
μικιοί-μεγάλοι εκλαίγαν τον άσπρο τζη λαιμό.
Κι όντε την επερνούσαν απού την Παναγιά
εικόνες εδακρύσαν κι εσβήσαν τα κεριά.
Κάτω στον Άη – Γιώργη χτίζουν το μνήμα τζη
κι ο σκύλος ο Βαγγέλης πήρε το κρίμα τζη.
Μουσική: Αλέξανδρος Παπαδάκης
Στίχοι: Παραδοσιακοί – καταγραφή Αλεξάνδρα Νικολιδάκη
