Τίνος να πω τον πόνο μου

Τίνος να πω τον πόνο μου

Τίνος να πω τον πόνο μου
να μην αναστενάξει
η πέτρα η αμίλητη
κι εκείνη θε να κλάψει.

Ο ήλιος εβασίλεψε
κι η γης ακόμα βράζει
χαρά σ’ εκείνη την καρδιά
που δεν ανεστενάζει.

Ο ήλιος εβασίλεψε
κι άρχισε να νυχτώνει
κι αρχίσανε να με βαρούν
τα βάσανα και οι πόνοι.

Έχεις δυο μάτια έμορφα
που χαμηλά κοιτάνε
κι όποιος γυρίσει και τα δει
στον Άδη τον επάνε.

Τα μάτια σ’ φέρνουν συννεφιά
τα φρύδια σ’ φέρνουν μπόρα
τ’ αγγελικό σου το κορμί
δεν το ‘δα σ’ άλλη χώρα.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Κάτω στα δασιά τα πλατάνια

Κάτω στα δασιά τα πλατάνια Κάτω στα δασιά τα πλατάνια, κάτω στα δασια τα...

Τη θάλασσας το νερόν

Τη θάλασσας το νερόν Τη θάλασσας το νερόν Αλικόν εν αλικόν Τη κουτσής το φίλεμαν Σον...

Κίνησα του δρόμου δρόμου

Κίνησα του δρόμου δρόμου Κίνησα του δρόμου - δρόμου βρίσκω μια μηλιά στου δρόμου που...

Τούτη η γης

Τούτη η γης Τούτη η γης μαύρα ματούδια μου τούτη η γης πουν λο...

Βλάχα πάει για τη στάνη

Βλάχα πάει για τη στάνη Βλάχα πάει για τη στάνη για ν' αρμέξει μάνι-μάνι, μα...