Σαμαντάκας
Μωρέ γειά σου Σαμαντάκα, την λεβεντιά σου να ΄χα,
την λεβεντιά σου να ‘χα, γειά σου Σαμαντάκα.
Α’ι’ντε εσυ κοιμάσαι, αχ κι εγώ νυστάζω,
σε συλογιούμαι κι αναστενάζω.
Εσυ κοιμάσαι μωρε στα σεντονάκια,
κι εγώ γυρίζω στα έρημα σοκάκια.
Ξύπνα Σαμαντάκα, και φόρα τα τσαρούχια,
στρίψε τη μουστάκα, γεια σου μωρε Σαμαντακα.
