Παν τα πουλάκια στη βοσκή
Παν τα πουλάκια στη βοσκή κι’ οι όμορφες στο πλέμα,
χαϊδεμένο μου πουλί
Πήρα και γω το γλήγορο να πα να τον ποτίσω,
χαϊδεμένο μου πουλί.
Βρίσκω μια κόρη έμορφη, πλένει και σκαμακίζει,
χαϊδεμένο μου πουλί.
Να τη ρωτήσω ντρέπομαι, να της το πω φοβούμαι,
χαϊδεμένο μου πουλί.
-Κόρη μ’, κορίτσι είσαι συ γιόξαμ ‘ραβωνιασμένη ;
χαϊδεμένο μου πουλί.
-Ούτε κορίτσι είμαι γω, ούτ’ αρραβωνιασμένη,
έχω καλόν στην ξενιτειά είναι δώδεκα χρόνια,
χαϊδεμένο μου πουλί,
κι’ από ‘να χρόνο κι’ ύστερα τα μαύρα θα φορέσω.
