Όσες χαρές κι’ αν γύρισα

Όσες χαρές κι’ αν γύρισα

Όσες χαρές κι’ αν γύρισα, δεν είδα τέτοια νύφη

να ‘χη τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αστήθι

Σένα το λέγω, σένα, σένα το τραγουδώ,

έμορφη κοπελλιά μου, που σέρνεις το χορό.

Γαμπρέ μου, να τη χαίρεται κι’ η νύφη να ν’ δική σου,

γιατί τη στεφανώθηκες κατά τη θέλησή σου.

Σένα το λέγω, σένα, ψιλέ μου και λιγνέ,

όταν σε προξενούσαν δεν το ‘λεγες το ναι.