Τίνος να πω τον πόνο μου

Τίνος να πω τον πόνο μου

Τίνος να πω τον πόνο μου
να μην αναστενάξει
η πέτρα η αμίλητη
κι εκείνη θε να κλάψει.

Ο ήλιος εβασίλεψε
κι η γης ακόμα βράζει
χαρά σ’ εκείνη την καρδιά
που δεν ανεστενάζει.

Ο ήλιος εβασίλεψε
κι άρχισε να νυχτώνει
κι αρχίσανε να με βαρούν
τα βάσανα και οι πόνοι.

Έχεις δυο μάτια έμορφα
που χαμηλά κοιτάνε
κι όποιος γυρίσει και τα δει
στον Άδη τον επάνε.

Τα μάτια σ’ φέρνουν συννεφιά
τα φρύδια σ’ φέρνουν μπόρα
τ’ αγγελικό σου το κορμί
δεν το ‘δα σ’ άλλη χώρα.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Ράφτης ήμουν

Ράφτης ήμουν Ράφτης ήμουν κι' έρραφτα ρούχα γενιτσάρικα, ρούχα γενιτσάρικα και βλαττιά σπιτιάνικα. Όλη μέρα...

Σαν τα μάρμαρα της Πόλης

Σαν τα μάρμαρα της Πόλης Σαν τα μάρμαρα της Πόλης, αμάν, αμάν, ωχ...

Ήλιος

Ήλιος Ήλιε μ’ που βγαίνεις την αυγή ωρε και τον ντουνιά ζεσταίνεις, μένα γιατί, ωρε...

Μ’ έναν τέρεμαν ζεστόν

Μ' έναν τέρεμαν ζεστόν Μαύρα ομμάτια γελαστά Και τερέματα ζεστά Εσύ ίνεσαι τεμόν Κορτσόπον μελαχρινόν Το γιαβρόπο...

Καμωματού σμυρνιά

Καμωματού σμυρνιά Το ξέρεις πόσο σε λατρεύω, καμωματού σμυρνιά σαν νυχτοπούλι ξενυχτάω μέσα στη γειτονιά Στη γειτονιά...