Τραγούδι του γάμου
Άιντες, όμορφη που ‘ναι, πρόβαλε να ιδείς,
αχ, όμορφη που ‘ναι η νύφη μας,
όμορφη που ‘ναι η νύφη μας,
πέρδικα πλουμισμένη.
Έλα, μ’ ασήμι και με- βοήθα Παναγιά μου,
αχ, μ’ ασήμι και με μάλαμα,
μ’ ασήμι και με μάλαμα,
καλοζωγραφισμένη.
Άιντες, κατέβα κυρά- πρόβαλε να ιδείς,
αχ, κατέβα κυρά Παναγιά,
κατέβα κυρά Παναγιά,
με το Μονογενή σου.
Άχι, στ’ αντρόγυνο που- βοήθα Παναγιά μου,
αχ, στ’ αντρόγυνο που γίνεται,
στ’ αντρόγυνο που γίνεται,
να δώσεις την ευχή σου.
Σήμερα έχουμε γιορτή
κι όλα της γης τα πλούτη,
σήμερα έχουμε γιορτή
κι όλα της γης τα πλούτη,
μέρα δεν έξημέρωσε
γλυκιά ωσάν κι ετούτη.
Νύφη μου ξάστερο νερό
και λαμπερό φεγγάρι,
νύφη μου ξάστερο νερό
και λαμπερό φεγγάρι,
το ταίρι σου ‘ναι ζηλευτό
κι όμορφο παληκάρι.
Άγγελος εκατέβηκε
με προσταγή Κυρίου,
άγγελος εκατέβηκε
με προσταγή Κυρίου,
να δώσει στη νυφούλα μας
τη λάμψη του ηλίου.
Ας ευχηθούμε του γαμπρού
να ζήσει, να γεράσει,
ας ευχηθούμε του γαμπρού
να ζήσει, να γεράσει,
να βγει στο γύρω με κρασί
τον κόσμο να κεράσει,
να βγει στο γύρω με κρασί
τον κόσμο να κεράσει.
