Πείτε μας τη γνώμη σας:

Τι τραγούδια σας αρέσει να ακούτε/χορεύετε περισσότερο;
 

ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ ΤΟ ΚΙΒΟΥΡΙ Εκτύπωση E-mail
13-Ιουλ-2010

[Ως διηγείται το ακριτικόν έπος. ο Διγενής Ακρίτης, αισθανόμενος προσεγγίζοντα τον θάνατον, έκτισεν ο ίδιος παρά τον Ευφράτην πανώραιον τάφον και κιβούριν του θανάτου εκ λευκού μαρμάρου, δια ν' αποτεθή το σώμα του. Και οι συνεχίζοντες τας ακριτικάς παραδόσεις κλέφταις, θνήσκοντες μεν εν τη μάχη παραγγέλλουν εις τους συντρόφους των να πάρουν το κεφάλι τους, δια να μη πέση εις χείρας των εχθρών, εκτός δε της μάχης φροντίζουν περί της κατασκευής τάφου καταλλήλου δια να διατηρούν και νεκροί τάς αναμνήσεις του πολεμικού βίου και μη διακόψουν την άμεσον συνάφειαν προς την ζωήν και την περιβάλλουσαν αυτούς φύσιν, διότι φαντάζονται τον θάνατον ως ουδέν άλλο ή σκιώδη ανάκλαοιν της ζωής. Το άσμα εν τω οποίω διατυπώνονται τοιαΰται ιδέαι φαίνεται παλαιότερον της χρήσεως των πυροβόλων όπλων, ως συνάγεται εξ ενός στίχου διατηρηθέντος είς τινας μόνον παραλλαγάς, όπου κύριον όπλον του πολεμιστοΰ αναφέρεται το κοντάρι. Αλλ' ίσως είναι και των ακριτικών χρόνων προγενέστερον, και τακριτικά άσματα, τα οποία ηκολούθησαν οι διασκευασταί του έπους, καθώς και τα κλέφτικα εμιμήθησαν αρχαιότερον μοιρολόγιον του αυτού θέματος, εκφράζον ως υστάτην θέλησιν του νεκρού την κατασκευήν μαρμάρινου πολυτελούς τάφου, εξ ου να δύναται να επικοινωνή ούτος προς την ζωήν. Εις το πόρισμα τούτο καθοδηγούν αι παραλλαγαί του άσματος, διακρινόμενοι εις τέσσαρας τύπους, Α' Εις το μοιρολόγιον περί του τάφου αγάμου ή ανδρός καταλείποντος χήραν νέαν γυναίκα. Β' Εις όμοιον περί του τάφου κόρης. Γ' Εις το άσμα περί των τελευταίων παραγγελιών του Δήμου Μπουκουβάλα, κλέφτου θανόντος κατά τας αρχάς του παρελθόντος αιώνος. Ούτος δε φαίνεται ότι είναι ο νεώτατος τύπος. Μέρη του άσματος είναι συμπεφυρμένα και μέ τινας παραλλαγάς ετέρου άσματος περί του λαβωμένου κλέφτη].

Ο ήλιος εβασίλευε κι' ο Δήμος παραγγέλνει: 
Σύρτε, παιδιά μου, 'ς το νερό, ψωμί να φάτ' απόψε,
και συ Λαμπράκη μ' ανιψιέ, έλα κάτσε κοντά μου,
να σου χαρίσω τ' άρματα, να γένης καπετάνος. 

Παιδιά μου μη μ' αφήνετε 'ς τον έρημο τον τόπο,
για πάρτε με και σύρτε με ψηλά 'ς την κρύα βρύση,
που ναι τα δέντρα τα δασιά, τα πυκναραδιασμένα.
Κόψτε κλαδιά και στρώστε μου και βάλτε με να κάτσω,
και φέρτε τον πνευματικό να με ξομολογήση,
για να του πω τα κρίματα, όσά χω καμωμένα
δώδεκα χρόνια άρματωλός, σαράντα χρόνια κλέφτης.

Και βγάλτε τα χαντζάρια σας, φκειάστε μ' ωριό κιβούρι
να ναι πλατύ για τάρματα, μακρύ για το κοντάρι.
Και 'ς τη δεξιά μου τη μεριά ν' αφήστε παραθύρι,
να μπαίνη ο ήλιος το πρωί και το δροσιό το βράδυ,
να μπανοβγαίνουν τα πουλιά, της άνοιξης ταηδόνια,
και να περνούν οι γέμορφαις, να με καλημεράνε.

www.myriobiblos.gr 

 

Σύνολο τραγουδιών

  • Μέχρι στιγμής έχουμε 1203 τραγούδια.
Module by Spiral

Προτείνουμε:


Icons Painter